تمام سلول های بدن برای فعالیت نیازمند اکسیژن هستند. این گاز از طریق دستگاه تنفسی و گردش خون به بدن می رسد و دی اکسیدکربن که محصول زائد فعل و انفعالات در بدن است نیز به وسیله همین دستگاه ها از بدن خارج می شود. اکسیژن از طریق دیواره ریه ها به درون سرخرگ ها انتشار می یابد تا در سراسر بدن انتقال پیدا کند. دی اکسیدکربن نیز برای خروج از بدن، از طریق سیاهرگ ها به درون ریه ها منتشر می شود و وارد هوای بازدم می شود.

سلامتی مجاری تنفسی وابسته به دریافت هوای فاقد میکرب و آلودگی است. بیش از 200 نوع ویروس شناخته شده که بر دستگاه تنفسی فوقانی اثر می کنند و سبب 

علایم سرماخوردگی به طور معمول دو تا سه روز پس از ورود ویروس به بدن ظاهر می شود. شایع ترین علائم شامل : گلودرد، گرفتگی بینی، آب ریزش بینی، سرفه، عطسه و درد در قسمت های دست و پا است. خستگی، ریزش آب از چشم ها و اشکال در خوابیدن نیز ممکن است رخ دهد.

در صورتی که علائم، بیش از یک هفته باقی بمانند و با سردرد شدید ، ضعف ، از دست دادن اشتها و تشنگی همراه شوند، احتمال این که بیماری به علت ویروس آنفلوانزا باشد بیشتر است. بروز تب نیز به طور معمول شایع است. باید توجه کرد که در موارد عفونت های ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی، علت بیماری را نمی توان برطرف کرد و فقط درمان علائم امکان پذیر است.

به هنگام سرماخوردگی استراحت زیاد، مصرف فراوان مایعات و قرقره کردن آب نمک ولرم به بهبود علائم کمک می کند. مصرف قرص های مسکن به رفع سردرد و کاهش تب کمک می کنند. تنها در مواردی که به دنبال عفونت ویروسی، عفونت باکتریایی نیز بروز می کند، آنتی بیوتیک ها مفید واقع می شوند. 

کودکان ، سالمندان، زنان باردار و افراد دچار بیماری هایی از قبیل دیابت و بیماری های کلیوی به توصیه های پزشکی بیشتری نیاز دارند. گاهی اوقات برای افراد سالمند، به منظور پیشگیری از ابتلا به عفونت، استفاده از واکسن توصیه می شود. برای جلوگیری و درمان سرماخوردگی 

چه غذاهایی برای سرماخوردگی مفید هستند؟

برای این که سیستم ایمنی بدن به بهترین نحو به وظیفه اش که مبارزه علیه ویروس های سرماخوردگی و آنفلوانزا است، عمل کند باید مواد مغذی حیاتی را دریافت کند. 

مواد غذایی مفید برای درمان سرماخوردگی شامل موارد زیر است :

- 

- غلات سبوس دار و حبوبات؛ منابع غذایی مناسب یکی از ویتامین های گروه B به نام پانتوتنیک اسید هستند. کمبود پانتوتنیک اسید، سبب بروز عفونت های مکرر دستگاه تنفسی فوقانی می شود.

- سیر دارای آهن، روی و آلیسین (ALICIN ) است که سبب تقویت سیستم ایمنی و کاهش خطر عفونت های ویروسی می شود.

- ماهی قباد، قزل آلا، ساردین و ماهی های روغنی منبع غنی 

- دانه کنجد، 

- جگر، انواع ماهی از جمله قزل آلا، قباد و شاه ماهی، کره و تخم مرغ منابع 

- تخم مرغ ، ماهی، مرغ، گوشت قرمز بدون چربی، لبنیات ، حبوبات، مغزها، دانه ها و غلات سبوس دار تأمین کننده پروتئین هستند. کمبود دریافت پروتئین خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد.

- گوشت، شیر، غلات و حبوبات تأمین کننده 

- غلات صبحانه ( برشتوک )، نان و عصاره مخمر تأمین کننده 

- گوشت های قرمز بدون چربی و غلات سبوس دار حاوی روی هستند. سایر منابع غذایی حاوی روی شامل : جوانه گندم ، آجیل ، بادام زمینی، گردو، جگر ، مرغ ، بوقلمون، ماهی، میگو، تخم مرغ ، لوبیا خشک ، شیر و لبنیات است. روی یک ماده معدنی مورد نیاز برای سیستم ایمنی است.

در سرماخوردگی از چه غذاهایی پرهیز کنیم؟

غذاهای آماده ی بسته بندی شده و کنسروها از لحاظ ویتامین ها و موادمعدنی فقیر هستند. بنابراین به جای مصرف این نوع غذاها از انواع میوه و سبزیجات تازه، ماهی، غلات، مغزها و دانه ها استفاده کنید.

* چند نکته :

- ارتباط بین مصرف قرص های ویتامین C و سرماخوردگی به طور وسیعی مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقیقات نشان داده ، این قرص ها که روزانه 500 تا 1000 میلی گرم ویتامین C را برای بدن تامین می کنند، نمی توانند از عفونت پیشگیری کنند، در حالی که به کاهش شدت و احتمالاً طول مدت سرماخوردگی کمک می کنند.

در برخی موارد با دریافت 1000 میلی گرم مکمل ویتامین C در روز طی یک دوره طولانی، علائم به میزان 15 درصد کاهش یافت. ویتامین C باعث افزایش سطح اینترفرون در بدن می شود که این ماده با عفونت ها مبارزه می کند. همچنین ویتامین C از جمله آنتی اکسیدان هایی است که به حفاظت از پوشش داخلی مجاری تنفسی در برابر انواع عفونت کمک می کند.

- مصرف مکمل ریزمغذی های خاص شامل 20 میلی گرم روی ، 100 میکروگرم سلنیوم ، 120 میلی گرم ویتامین C ، 15 میلی گرم 

- در بررسی های بالینی مختلف نشان داده شده است که قرص های مکیدنی " روی" سبب بهبود علائم سرماخوردگی می شوند. البته بعضی مطالعات نیز نشان داده که این قرص ها هیچ اثری بر علائم سرماخوردگی ندارند. به علاوه باید توجه کرد که دریافت روی به میزان بیش از 150 میلی گرم در روز می تواند امکان ابتلا به عفونت را افزایش دهد. بنابراین قبل از اقدام به هر نوع درمانی، باید تحت نظر پزشک باشید و به توصیه های او عمل کنید.

- قرص سیر یا کپسول های حاوی عصاره سیر ممکن است به پیشگیری از سرماخوردگی کمک کند. علت این تأثیر خواص ضد ویروسی رنگدانه گیاهی " آلیسین " است.

- استفاده از بُخور به رفع گرفتگی بینی کمک می کند. برای این کار، برای 10 دقیقه سرتان را روی بخارات یک ظرف آب در حال جوشیدن بگیرید. بهتر است دستمال یا حوله ای را روی سر بگذارید و این عمل را سه بار در روز تکرار کنید. می توانید مقداری 

- مایعات فراوانی مصرف کنید. در طول حملات شدید آنفلوانزا، بهتر است از مایعات مقوی و مغذی مثل انواع سوپ و آش در وعده غذایی اصلی استفاده کنید. البته به شرطی که دارای انواع موادمغذی به مقدار متعادل و متناسب باشد.

- تا جایی که می توانید بخوابید و استراحت کنید. سیستم ایمنی برای تجدید قوا به استراحت نیاز دارد. عدم توجه به علائم یک عفونت ویروسی و کار و فعالیت شدید در حین بیماری، مدت بیماری را طولانی تر می سازد.

غذاهای دیرهضم معمولاً 8 ساعت در دستگاه گوارش می‌مانند، در حالی که غذاهای زود هضم فقط 3 تا 4 ساعت در معده باقی می‌مانند و فرد خیلی زود احساس گرسنگی خواهد کرد.

غذاهایی که موجب افزایش قند خون می‌شوند و زودتر هضم می‌شوند

غذاهایی که زود و راحت پخته و آماده می‌شوند جزء گروه کربوهیدرات‌ها هستند و این گروه شامل مانند آرد سفید، شکر خالص و برنج است و به دلیل این که سریع هضم می‌شوند، موجب افزایش قند خون شده و به مرور باعث افزایش وزن می‌شود. 

گروه کربوهیدرات‌ها غذاهایی هستند که دارای نشاسته، قند و فیبر هستند و این گروه با شکستن قندها، سوخت بدن را برای فعالیت‌های بدنی تأمین می‌کنند.

کربوهیدرات‌ها به دو دسته‌ی خوب و بد تقسیم می‌شوند؛ کربوهیدرات‌های خوب، سریع هضم نمی‌شوند، از افزایش قند خون و انسولین جلوگیری می‌کنند و به دیر گرسنه شدن و سیر ماندن کمک می‌کنند و بهترین منابع آن سبوس، غلات، لوبیا، میوه‌ها و سبزیجات هستند که این گروه از بیماری‌های قلبی و سرطان جلوگیری می‌کنند.

فیبر، جزوی از کربوهیدرات‌ها است که بدن قادر به هضم آن نیست و فیبرها در تمام سبزیجات، میوه‌ها، لوبیا، نان‌های سبوس‌دار و غلات وجود دارد. همچنین یک رژیم غنی از فیبر، خطر دیابت، بیماری‌های قلبی و مشکلات گوارشی مانند یبوست و اسهال را کاهش می‌دهد و موجب کاهش کلسترول و تری‌گلیسیرید در خون می‌شود.

فیبر به زود سیر شدن و دیر گرسنه شدن کمک می‌کند که این امر از بیش خواری جلوگیری کرده و مقدار قند خون را به وسیله هضم و جذب طولانی، ثابت و تنظیم می‌کند. همچنین سلامت روده‌ها با فیبر، تضمین می‌شود.

این خوراکی‌ها خوب هضم نمی‌شوند

برخی از غذاها نیز مانند فیبرها که برای حفظ عملکرد بدن لازم است، به سختی هضم می‌شود. بررسی‌های متعدد گروه‌های مختلف غذایی نشان می‌دهد که باید از همه گروه‌های هرم غذایی که برای سلامت فرد مفید است مصرف کنیم.

* مرغ سوخاری

مواد غذایی سرخ شده برای هضم کردن قدری سخت است. این نوع غذاها که سرشار از چربی است می‌تواند برای معده مشکل ساز باشد. افرادی که از سندرم روده تحریک پذیر رنج می‌برند با مصرف غذاهای سرخ شده با عوارضی مانند اسهال و استفراغ رو به رو می‌شوند. برای جلوگیری از ناراحتی گوارشی به جای سرخ کردن، مرغ‌ها را کباب کنید.

* غذاهای پرادویه

اگر چه که غذاهای حاوی فلفل قرمز به غذا طعم خوبی می‌بخشد اما این غذاها دیواره مری را تحریک می‌کند و باعث احساس نامطبوع سوزش سر دل می‌شود که حتی با خوردن ماست هم این حالت رفع نمی‌شود.

* شکلات

مصرف بیش از حد شکلات هم عوارض بدی دارد. خوردن یک تکه کیک شکلاتی می‌تواند ناراحتی گوارشی ایجاد کند. افرادی که از سوزش سر دل رنج می‌برند با مصرف حتی مقدار کمی از شکلات دچار ناراحتی می‌شوند زیرا این ماده خوراکی اجازه بازگشت اسید معده را فراهم می‌کند.

* مرکبات

آب میوه‌های اسیدی می‌تواند ناراحتی ایجاد کند و با تحریک عصب‌های حسی باعث ملتهب شدن مری ‌شود. این اسید اضافه همین طور می‌تواند باعث ناراحتی معده شود.

* پوره سیب زمینی

شاید پوره سیب زمینی یک غذای بی ضرر به نظر بیاید اما اگر سرشار از شیر و یا خامه باشد برای افرادی که به لاکتوز موجود در شیر حساسیت دارند، می‌تواند مشکل زا باشد. بنابراین برای جلوگیری از این گونه ناراحتی افرادی که به لاکتوز حساسیت دارند باید این ماده غذایی را بدون شیر و خامه مصرف کنند.

* پیاز خام

پیاز، سیر و تره فرنگی سرشار از ترکیبات متفاوتی از فیتونوترینت‌ها (phytonutrient) می‌باشد که بعضی از آن‌ها خواص مفیدی دارد در حالی که بعضی از این مواد باعث ناراحتی معده می‌شود و با پختن آن‌ها مقداری از این مشکل برطرف می‌شود.

* بستنی

اگر دچار این علایم شدید، سیستم گوارشی به شما برای استفاده نکردن از فرآورده‌های لبنی هشدار می‌دهد، پس بهتر است از دسرهای بدون لاکتوز استفاده کنید.

علاوه بر آن افراط کردن در خوردن دسرهای لبنی مانند بستنی حتی در افراد معمولی می‌تواند به معده درد منجر شود. به علت این که بستنی چرب است و ماندگاری چربی نسبت به غذاهای دیگر در معده طولانی‌تر است.

* کلم بروکلی و کلم خام

سبزی‌های غنی از مواد مغذی و فیبر، بسیار سالم اما نفخ آور است. خوشبختانه راه حل ساده آن، پختن است زیرا این کار باعث خنثی شدن ترکیبات سولفور(Sulfur) می‌شود که گاز معده تولید می‌کند.

* آدامس‌های رژیمی

سوربیتول موجود در آدامس، آب نبات و نوشیدنی‌های رژیمی می‌تواند ایجاد گاز روده کند. برای جلوگیری می‌توان از مواد دیگری به جای ( Sorbitol) به عنوان جایگزین استفاده کرد. متخصصان مقدار مصرفی این نوع مواد را نیز مشکل ساز می‌دانند و مصرف بیش از 2 و یا 3 گرم سوربیتول را که روی سیستم هاضمه تأثیر می‌گذارد، توصیه نمی‌کنند.

از فواید حفظ بهداشت دهان و دندان بسیار خوانده و شنیده‌ایم و همه به خوبی می‌دانیم اهمیت سلامت این عضو از بدن به اندازه‌ای است که پزشکان سلامت دهان و دندان را کلید سلامتی تمام اعضای بدن می‌دانند.

در این مطلب، شما را با نکاتی که از رازهای مهم حفظ سلامت دند‌ان‌ها هستند و معمولا دندان‌پزشکان در مطب خود فرصت و فراغتی برای گوشزد کردن آنها به شما ندارند، آشنا می‌کنیم.

- اگر بعد از هر وعده غذایی مسواک نمی زنید، حداقل شب ها قبل از خواب حتما مسواک بزنید.

- بعد از غذا خوردن، با نخ دندان حاوی فلوراید، بین دندان‌ها تمیز شوند.

- مصرف دخانیات را ترک کنید. کشیدن سیگار یا استفاده از تنباکو خطر ابتلا به سرطان دهان و پوسیدگی دندان ها را افزایش می دهد. استعمال دخانیات می تواند موجب بوی بد دهان و زرد شدن دندان ها هم بشود.

- مواد غذایی شیرین را کم مصرف کنید. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان به تشکیل لایه میکروبی (پلاک) در دندان منجر می‌شود. دو تا پنج دقیقه بعد از استفاده از مواد قندی و غذا، اسیدهای مخربی در اثر فعالیت میکروب‌های موجود در لایه میکروبی تولید می شوند و به مدت 20 دقیقه تا یک ساعت در دهان باقی می‌مانند. تولید مكرر این اسیدها موجب فرسایش سطح مینای دندان ها شده و موجب تشكیل حفره بر روی آن می‌شود. پس سعی کنید تا حد امکان خوراکی های شیرین را کم بخورید یا بعد از مصرف آنها حتما مسواک بزنید.

- رژیم غذایی متعادلی داشته باشید. كمبود موادمعدنی و ویتامین ها می تواند سلامت دهان و دندان شما را همانند سلامت عمومی‌ بدنتان، تحت تاثیر قرار دهد.

- استفاده از آدامس‌های بدون قند، پس از مصرف غذاهای شیرین یا تنقلات به مدت 5 تا 30 دقیقه توصیه می‌شود.

- استفاده از خمیر دندان‌های حاوی فلوراید مناسب همراه با مسواک توصیه می‌شود.

- شستن دهان با آب‌نمک ممکن است مفید باشد، اما جایگزین روش‌های پیشگیری فوق‌الذکر نمی‌شود.

- دندان‌های شیری کودکان تا سن 11 تا 12 سالگی باید تحت کنترل باشند.

- کشیدن دندان‌های شیری منجر به از دست رفتن فضای دندان‌های دایمی زیرین می‌شود و نیاز به درمان‌های ارتودنسی را واجب می‌کند.

- به محض رویش اولین دندان دایمی در سن 6 تا 8 سالگی کودک، باید شیارهای آن از نظر ابتلا به پوسیدگی مورد معاینه قرار گرفته و در صورت لزوم بسته شوند.

- در صورتی که ناهنجاری‌های دندانی یا فکی در والدین یا بستگان کودک به صورت ژنتیکی وجود داشته باشد، بهتر است کودک از سن 10 سالگی تحت کنترل دندان‌پزشک متخصص کودکان یا ارتودنسی قرار گیرد.

- وجود فاصله بین دندان‌های شیری معمولا طبیعی است و نباید موجب نگرانی والدین شود.

- درد نکردن دندان‌ها، الزاما بیانگر سالم بودن آنها و نداشتن پوسیدگی نیست.

- دندان درد شدید، نشان‌دهنده تخریب وسیع عاج و عصب دندان است و احتمال نیاز عصب‌کشی دارد.

- قسمت‌هایی از دندان که در معرض پوسیدگی بوده‌اند، در صورت رعایت بهداشت دهان، موادمعدنی را جذب می‌کنند و پوسیدگی متوقف می‌شود.

- هر تغییر رنگی روی سطح جونده دندان‌ها، الزاما پوسیدگی نیست و نیاز به ترمیم ندارد.

- در صورت ترمیم دندان با مواد فلزی غیرهمرنگ (آمالگام)، احتمال حساس بودن دندان به سرما و سایر محرک‌ها ظرف مدت 45 روز تا 2 ماه وجود دارد.

- در صورت ترمیم دندان با مواد همرنگ، حساسیت دندان‌ها بیش از یک هفته قابل‌توجیه نیست و باید بررسی شود.

- در صورتی که پس از ترمیم دندان خود احساس بلندی در آن دندان می‌کنید، در اولین فرصت به دندان‌پزشک خود مراجعه کنید.

- بلندی ترمیم می‌تواند سبب حساسیت به سرما و گرما یا سبب شکستگی ترمیم یا دندان شود.

- در مراحل اولیه پوسیدگی دندان که بیشتر به صورت حساسیت به شیرینی یا سرما نشان داده می‌شود، به دندان‌پزشک خود مراجعه کنید.

- پس از بروز دندان درد شدید ناگهانی و شبانه که بعضا با داروهای مسکن نیز آرام نمی‌شود، دندان نیاز به عصب‌کشی پیدا می‌کند.

- ظرف مدت 3 هفته پس از پایان عصب‌کشی، حتما باید پانسمان با مواد ترمیمی دایمی، جایگزین شود.

- پس از عصب‌کشی، خوردن غذاهای سفت ممکن است سبب شکستن دندان شود.

- بافت‌‌ها و دیواره‌های دندان عصب‌کشی شده باید تقویت شود تا احتمال شکستن کاهش یابد.

- در صورتی که دندان عصب‌کشی شده دچار شکستگی شود، لبه آن معمولا به زیر لثه امتداد یافته و نیاز به جراحی لثه را مطرح می‌کند.

- ریشه دندان‌های عصب‌کشی شده در رادیوگرافی به‌صورت نوارهای سفیدی دیده می‌شوند. این نوارهای سفید باید به صورت متراکم و یکنواخت تا نوک ریشه امتداد یافته باشد.

- هر دندان عصب‌کشی شده‌ای نیاز به روکش ندارد.

- دندان‌هایی که عصب‌کشی نشده‌اند نیز ممکن است به دلایل دیگری مانند تخریب وسیع یا زیبایی نیاز به روکش داشته باشد.

- در مواردی که چند دندان در کنار هم به صورت جداگانه قرار گرفته‌اند و لازم است همه آنها روکش شوند، به هیچ عنوان نباید به یکدیگر چسبانده شوند، بلکه باید به صورت جداگانه روکش شوند تا امکان تمیز کردن نواحی بین دندان ها و حفظ سلامت لثه‌ها میسر شود.

- در صورتی که دندانی کشیده شده است، برای جایگزینی دندان از دست رفته، دو دندان مجاور ناحیه بی‌دندانی به عنوان پایه در نظر گرفته شده و ناحیه وسط پر می ‌شود. به این روش که یکپارچه بوده و 3 دندان (2 دندان پایه و یک دندان وسط) متصل به هم هستند، بریج یا پل گفته می‌شود.

- زیر بریج باید به وسیله نخ‌هایی که از نخ دندان ضخیم‌تر است و «سوپر فلاس» نامیده می‌شود، تمیز شود.

- عبور دادن دهان‌شویه با فشار از زیر بریج به پاکسازی بیشتر کمک می‌کند.

- در صورتی که دندان‌های دو طرف ناحیه بی‌دندانی سالم هستند، برای پرهیز از آسیب دیدن این دندان‌ها می‌توان به کمک ایمپلنت فضای بین دو دندان را جایگزین کرد.

ریشه اصلی این مشکلات نگرش اشتباه ما نسبت به آن است. ما گمان می کنیم «پول تو جیبی»، پاداشی برای رفتار خوب یا حق الزحمه ای برای کارهای روزانه بچه هاست.

به همین خاطر، از آن به عنوان وسیله ای برای فشار آوردن بر کودک و واداشتن او به اطاعت استفاده می کنیم. آنچه که باید به آن توجه کرد این است که «پول تو جیبی» یک وسیله آموزشی و تربیتی است که هدف و غایتی مشخص دارد: ما می خواهیم از طریق «حق انتخاب» و «مسئولیت»، به فرزند خود یاد بدهیم که چگونه از پولش استفاده کند و او را در اندوختن تجربه در این راه یاری کنیم.

به همین جهت نظارت و تجسس بیش از اندازه بر «پول تو جیبی» و طریقه خرج کردن آن و نیز استفاده از آن به عنوان وسیله ای برای تنظیم پاداش و تنبیه کودک، هدف اصلی این وسیله تربیتی را خنثی می کند.

یکی از نکات مهم در تربیت اقتصادی فرزندان، درست خرج کردن و فراگیری آینده نگری اقتصادی فرزندان است. عده زیادی از کودکان و نوجوانان از میزان پولی که به عنوان پول تو جیبی از والدین خود دریافت می کنند، ناراضی هستند و معتقدند این مبلغ فقط برای مخارجشان کافی است.

در مقابل، والدین نیز معتقدند که میزان پول دریافتی فرزندانشان زیاد است. البته مبلغ و میزان پول تو جیبی بچه ها ارتباط مستقیم با شناخت والدین از نیازهای فرزندانشان و شناخت مناسب فرزندان از وضع مالی والدینشان دارد.

اینکه پول تو جیبی چه قدر باشد، خیلی مهم نیست؛ مهم این است که بچه ها استفاده درست را بلد باشند. مطالعات نشان داده که پول هفتگی یا ماهیانه بستگی به سن اطفال دارد.

کودکانی که سن کمتری دارند ظرفیت و توانایی نگهداری پول خود را تا آخر ماه نداشته و تمام پول را یکجا خرج می کنند. بنابراین بهتر است کودکان 7 تا 9 ساله به طور هفتگی و کودکان بالای 10 سال به طور ماهیانه پول تو جیبی شان را دریافت کنند.

همچنین روان شناسان معتقدند پرداخت پول تو جیبی باید از قاعده منظم و خاصی برخوردار باشد که می توان در زمان های مختلفی چون روزانه، هفتگی و یا ماهیانه باشد تا کودک یا نوجوان بتواند براساس آن نظم، برای پول ثابتی که به او پرداخته می شود، برنامه ریزی کند.

اطلاعات موجود نشان می دهد خانواده های با درآمد متوسط به مستمری هفتگی یا ماهانه کودکان خود اهمیت بیشتری می دهند.

عامل دیگر، جنسیت فرزندان است. گاهی خانواده ها به دلایل فرهنگی نیازهای فرزندان دختر را نادیده می گیرند و به فرزندان پسر پول بیشتری می دهند. تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که پسرها بیشتر از دخترها پول دریافت می کنند.

به طور کلی پول دریافتی بچه ها نباید آنقدر زیاد باشد که ارزش خود را از دست بدهد و نه آن قدر کم که کودک یا نوجوان برای رفع خواسته های خود به اعمال نادرست دست بزنند.

آنان پی بردند که آموزش والدین درباره پول به فرزندان، با توانایی آتی کودکان در استفاده سودمند از منابع مالی در اوایل بزرگسالی (سال های اولیه دبیرستان) ارتباط مثبتی دارد. رفتارهای پولی این نوجوانان در آینده، آشکارا با تجربه ای مرتبط بود که از والدین خود در تشویق به کسب درآمد، و گفت وگو درباره مسائل مالی خانواده و یا هزینه ها به دست می آورند.

در مجموع، رابطه بین تجربه های دوران کودکی در نحوه استفاده از پول و توانایی بعدی آنان در مدیریت پول، بر اهمیت برنامه ریزی والدین به عنوان تجربه هایی بسیار ارزشمند برای کودکان می افزاید. آشنا کردن نوجوانان دبیرستانی با تجربه کسب درآمد و در کل با مسائل مالی خانواده، اهمیت بسیاری دارد.

رفتارهای پولی این نوجوانان در آینده، آشکارا با تجربه ای مرتبط بود که از والدین خود در تشویق به کسب درآمد، و گفت وگو درباره مسائل مالی خانواده و یا هزینه ها به دست می آورند.

مؤلفین معتقدند والدین با دو مسئله دشوار روبرو هستند: نخست چگونه وضعیت مالی خانواده را اداره کنند و فرزندان را در امور مربوط به آن شرکت بدهند و به آنان آگاهی دهند تا منطقی و عادلانه بیندیشند ؛ دوم، چگونه تضمین کنند که کودکان نگرش و مهارت های اصلی در امور پولی را کسب می کنند که برای تبدیل شدن به انسانی مولد و مسئول به آن نیازمندند.